Göksel Arsoy ve Aybars Kuday’ın bilinmeyen hikâyesi
“Altın Çocuk” adıyla anılan Göksel Arsoy, bir devrin simgesiydi. Perdedeki inceliği, kendine özgü tavrı ve seyirciyle kurduğu bağ, onu sinemamızın benzersiz isimlerinden biri yaptı. Kuşaklar değişti, sinemanın dili değişti; onun adı, seyircinin belleğindeki yerini korudu.
HAYRANLIK VE SAYGI BİR ARADA
Şöhretinin boyutunu bugün düşünmek bile kolay değil. Sokakta rahatça yürüyemeyecek kadar tanınan, gittiği her yerde insanların ilgisiyle karşılaşan bir yıldızdı. Buna karşın yaşamını büyük bir ölçü, disiplin ve düzen içinde sürdürdü. Eşi ve çocuklarıyla kurduğu aile yaşamına özen gösterdi. Yoğun ilginin ve alkışın ortasında, evinin huzurunu korumayı bildi.
Onun yaşamöyküsünde bu aile bağlılığının özel bir yeri vardı. Şöhretin insanın bütün yaşamını kaplayabildiği bir dünyada, Göksel Arsoy gündelik yaşamını kendi değerleri etrafında kurdu. Düzenli yaşayışı, yakınlarına bağlılığı ve yıllar boyunca koruduğu düzen, kişiliğinin en güçlü taraflarındandı. Seyircinin hayranlığını kazanan sanatçı, kendisini yakından tanıyanların da saygısını taşıyordu.
Göksel Arsoy’u tek bir sıfatla anlatmak güçtür. Sinema oyuncusu, ses sanatçısı, yapımcı, sporcu… Bütün bu uğraşların ardında kültürlü, meraklı ve yaşama farklı yönleriyle katılan bir insan vardı. Sanatla, sporla ve havacılıkla kurduğu bağ, yaşamına genişlik ve derinlik kazandırdı.
SPOR VE HAVACILIK TUTKUSU
Spor, bu yaşamın vazgeçilmez parçalarından biriydi. Çok iyi bir tenisçi olan Arsoy, kortta emeği, dikkati ve disiplini bizzat deneyimleyen bir sporcuydu. İstanbul Tenis Kulübü Başkanlığı ve Türkiye Herkes İçin Spor Federasyonu Başkanlığı görevleriyle bu ilgisini yöneticilik alanına da taşıdı. Sporun içinde bulunmayı, ona zaman ayırmayı ve sorumluluk üstlenmeyi yıllar boyunca sürdürdü.
Galatasaray’a tutkuyla bağlıydı. Takımına duyduğu sevgi, yıllar boyunca yaşamında yerini korudu. Kortta sporcu olarak yaşadığı heyecana, Galatasaray’ı izlerken taraftarlığın coşkusu eşlik ederdi.
Onun düzenli yaşamında sporcu kişiliğinin izleri de görülüyordu. Kendisine gösterdiği özen, çalışma alışkanlığı ve disiplin, uzun sanat yaşamına eşlik etti. Bir dönemin göz kamaştıran yıldızı, yaşamını sabır ve süreklilik isteyen uğraşlarla zenginleştirdi.
Göksel Arsoy’un gönülden bağlı olduğu bir başka dünya da havacılıktı. Gökyüzüne duyduğu ilgi, yaşamı boyunca taşıdığı güçlü bir tutkuydu. Bu nedenle “Şafak Bekçileri”, pek çok film arasında onun için en önemli olanıydı. Sinemayla havacılığı aynı hikâyede buluşturan bu yapım, kişisel dünyasında da ayrı bir anlam taşıyordu. Bir sanatçının eserleri arasında bazen böyle özel bir bağ vardır: Seyircinin gördüğü hikâyenin ardında, oyuncunun kendi heyecanı ve tutkusu da yaşar.
Bugün Göksel Arsoy’u uğurlarken filmleri kadar nasıl yaşadığını da anımsamak gerekiyor. Büyük bir şöhreti taşıyan, ailesine bağlı kalan, kendisini farklı alanlarda geliştiren ve deneyimini paylaşan bir insandı.
Bir devrin yıldızları zamanla anılara dönüşür. Filmleri yeniden izlenir, fotoğraflarına bakılır, sesleri duyulduğunda geçmişten bir kapı açılır. Göksel Arsoy da o kapının ardında, kendine özgü inceliğiyle yaşamaya devam edecek.
Türk sinemasının “Altın Çocuk”u, ardında unutulmaz roller ve saygıyla anılacak bir yaşam bıraktı.
AYBARS KUDAY
SPORCU
